 |
Muchomor
czerwony
fot. J. B. Parusel |
|
|
 |
Soplówka gałęzista
fot. J. B. Parusel |
|
|
Stan zbadania grzybów województwa śląskiego
jest niedostateczny. Najwięcej danych dotyczy grzybów
wielkoowocnikowych, których stwierdzono co najmniej 430 gatunków.
W województwie występuje 12 gatunków grzybów objętych
ochroną ścisłą. Pozostałe gatunki grzybów wielkoowocnikowych
podlegają ochronie częściowej.
Grzyby odgrywają dużą rolę w zasiedlaniu przez rośliny hałd
pogórniczych i hutniczych, wyrobisk i nasypów. Na śląskich hałdach
i nieużytkach spotykane są gatunki rzadkie w Polsce, np.
purchatnica korzeniasta. Do osobliwości przyrodniczych należą
gatunki występujące w dużych miastach - w parkach miejskich,
starych cmentarzach, ogrodach i starych alejach drzew. W takich
siedliskach można spotkać naziemne gatunki chronione, m.in.
sromotnika bezwstydnego, mądziaka psiego, mądziaka malinowego oraz
smardze, jak również grzyby nadrzewne np. lakownicę żywicowatą,
włóknouszka płaczącego oraz chronione: żagwicę listkowatą i
jednego z największych grzybów świata - flagowca olbrzymiego.
Rzadkie gatunki grzybów rosną na zadrzewionych starych
groblach, otaczających stawy rybne w dolinach Odry i Wisły. Sąsiedztwo
gór i równocześnie ciepły, wilgotny klimat, stwarzają dogodne
warunki dla występowania gatunków ciepłolubnych i typowo górskich.
Przykładem jest rezerwat Łężczok
koło Raciborza, gdzie odnaleziono rzadkie górskie grzyby - pniarka
różowego i smolucha żywicznego, a oprócz nich - rosnące częściej
w południowej Europie - borowika korzeniastego, borowika królewskiego,
czyrenia gąbczastego i lakownicę żywicowatą.
W niedużych fragmentach lasów, w podgórskich obszarach województwa
występują grzyby związane ze starymi drzewami, m.in. piestrak
jadalny oraz chronione: szmaciak gałęzisty i szyszkowiec
szyszkowaty. Wielką rzadkością w skali kraju jest podgrzybek pasożytniczy,
rosnący dość licznie w lasach w pobliżu Mikołowa, Kobióra,
Pszczyny i Wodzisławia.
Na terenie województwa występuje również 6 gatunków
grzybów pasożytujących na porostach.
Materiał strony opracowano 15 marca 2004 roku.
Autor opracowania: A. Henel. |