W granicach rezerwatu znajduje się kompleks 8 stawów o powierzchni od 2 do 90 ha (łącznie 247 ha), istniejących tu już od XIII w., w których prowadzona jest ekstensywna gospodarka rybacka. Brzegi stawów porośnięte są szuwarami trzcinowymi i pałkowymi, a miejscami także turzycowymi (zajmują one 25-50% powierzchni poszczególnych stawów). Toń wodna niektórych stawów zajęta jest przez dobrze wykształcone zespoły makrofitów, w tym rzadkie zespoły kotewki orzecha wodnego i salwinii pływającej. Kompleks stawów otoczony jest przez las o naturalnym charakterze, złożony z łęgów przechodzących w zbiorowiska grądowe.

Na terenie ostoi występują też niewielkie powierzchnie łąk, starorzecza, a także mała rzeka Łęgoń. Groble porastają pomnikowe aleje drzew. Ostoja leży w granicach parku krajobrazowego Cysterskie Kompozycje Krajobrazowe Rud Wielkich.

Podstawą typowania obszaru jako ostoi Natura 2000 jest występowanie podgorzałki - gatunku lęgowego, w ilości przekraczającej 1% populacji krajowej, z załącznika I Dyrektywy Ptasiej. Podgorzałka należy do gatunków krytycznie zagrożonych w skali globalnej; w Polsce jest silnie zagrożona wyginięciem. W okresie pozalęgowym obserwowane są tu: czapla biała (do 40 osobników), łabędź krzykliwy (do 13 osobników), batalion (do 55 osobników). Stawy Łężczok są także terytorium łowieckim jednej pary bielików.

Ostoja ptasia Stawy Łężczok

Spośród gatunków nieujętych w załączniku I Dyrektywy Ptasiej, zwraca uwagę duża koncentracja gęsi (zbożowej, białoczelnej i gęgawy) w okresie jesiennych przelotów, która dochodzi do 3 000 osobników. Rezerwat Łężczok stanowi obecnie jedno z dwóch najważniejszych w skali kraju stanowisk lęgowych hełmiatki (do 5 par; zgrupowanie 18 osobników w sezonie lęgowym w 2002 roku).

Ptaki wymienione w załączniku I Dyrektywy Rady 79/409/EWG stwierdzone w ostoi

Mapę opracowaną przez Centrum Informacji o Środowisku UNEP / GRID - Warszawa wykorzystano za zgodą Ministerstwa Środowiska. Materiał strony opracowano 15 stycznia 2004 roku. Autor opracowania: A. Henel.