 |
Rezerwat Łężczok
fot. M. Kocurek |
|
|
 |
Rezerwat Łężczok
fot. A. Miszta |
|
|
 |
Rezerwat Łężczok
fot. A. Miszta |
|
|
 |
Rezerwat Łężczok
fot. R. Bula |
|
|
 |
Śnieżyczka
przebiśnieg
i cebulica dwulistna
fot. K. Henel |
|
|
|
Leśno-stawowy rezerwat Łężczok jest
zlokalizowany w południowo-zachodniej części województwa śląskiego,
w mezoregionie Kotliny Raciborskiej, pomiędzy miejscowościami
Babice (gmina Nędza) i Racibórz Markowice. Został powołany 23 stycznia
1957 roku mocą zarządzenia ministra Leśnictwa i Przemysłu
Drzewnego (M.P. nr 14, poz. 109 z dnia 22.02.1957 r.)
w celu ochrony zabytkowych alei, stanowiska rośliny - kotewki
orzecha wodnego oraz bogatej awifauny. Obszarowo jest drugim pod
względem wielkości rezerwatem w województwie. Jego powierzchnia
wynosi 408,21 ha, z czego 272,75 ha zajmują stawy.
Obecnie wchodzi w skład parku krajobrazowego Cysterskie Kompozycje
Krajobrazowe Rud Wielkich. Na obszarze rezerwatu znajduje się 8
stawów hodowlanych, rozdzielonych groblami. Największe, centralnie
położone stawy to: Salm Duży, Babiczok Północny i Babiczok Południowy.
Na groblach rośnie wiele okazałych, starych drzew tworzących
aleje: Dębową, Grabową i Aleję Husarii Polskiej. Zachodnią część
rezerwatu porastają zbiorowiska żyznych lasów liściastych o
naturalnym charakterze - przede wszystkim dominują tutaj fitocenozy
grądu niskiego.
Obecny charakter i stan rezerwatu jest w dużym stopniu efektem
działalności człowieka. Miejscowa ludność od dawna korzystała
z tych stawów. Gospodarka rybacka została tu rozwinięta przez
cystersów, którzy osiedlili się w pobliskich Rudach Wielkich w
XIII w. i rozpoczęli powiększanie stawów oraz budowę
grobli.
Różnorodność siedlisk na terenie rezerwatu odzwierciedla się
w bogactwie zbiorowisk roślinnych oraz gatunków fauny i flory.
Szatę roślinną reprezentuje 8 zbiorowisk leśnych i zaroślowych
oraz 43 zbiorowiska nieleśne - wodne, bagienne i łąkowe. Do
najważniejszych zbiorowisk leśnych należą: grąd
subkontynentalny, łęg wiązowo-jesionowy, olszowy łęg
przypotokowy i ols porzeczkowy. Pośród zbiorowisk nieleśnych na
uwagę zasługują zbiorowiska roślinności wodnej, m.in. zespół
kotewki orzecha wodnego i zespół lilii wodnych. Zbiorowiska strefy
przybrzeżnej tworzą szuwary: pałki szerokolistnej, pałki wąskolistnej,
turzycowe oraz trzcinowe. Zbiorowiska łąkowe reprezentowane są
m.in. przez ubogą łąkę trzęślicową, łąkę z sitowiem leśnym
oraz łąkę rajgrasową. Na terenie rezerwatu występuje 537 gatunków
roślin naczyniowych, w tym 22 objętych ochroną gatunkową ścisłą
i 8 częściową. Na stawach zobaczyć można podlegające
ochronie ścisłej: grzybienie białe, grążele żółte, wodną
paproć - salwinię pływającą oraz, zagrożoną wyginięciem w
skali kraju, kotewkę orzecha wodnego. W runie leśnym wyróżniają
się chronione ściśle geofity wiosenne, takie jak: śnieżyczka
przebiśnieg i cebulica dwulistna. Do osobliwości florystycznych
rezerwatu należy bardzo rzadki gatunek storczyka - kruszczyk połabski,
który ma tutaj jedno z trzech stanowisk w województwie śląskim.
Ponadto, na terenie rezerwatu stwierdzono: 11 gatunków
mszaków, 222 gatunki grzybów wielkoowocnikowych, w tym 4 gatunki
grzybów będących pod całkowitą ochroną - podgrzybka pasożytniczego,
flagowca olbrzymiego, żagwicę listkowatą oraz sromotnika
bezwstydnego. Badania fauny bezkręgowców wykazały: 18 gatunków
ważek, 10 gatunków trzmieli, 153 gatunki ryjkowców i 37 gatunków
motyli dziennych.
Zwierzęta kręgowe w Łężczoku są reprezentowane przez: 13 gatunków
ryb, 11 gatunków płazów, 4 gatunki gadów, 211 gatunków
ptaków oraz 30 gatunków ssaków. Spośród płazów na uwagę
zasługują: kumak nizinny i grzebiuszka, traszki - grzebieniasta i
zwyczajna, ropuchy - szara i zielona oraz rzekotka drzewna.
Przedstawicielami harpetofauny na terenie rezerwatu są: jaszczurka
zwinka i żyworódka, żmija zygzakowata oraz zaskroniec zwyczajny,
którego często można spotkać na groblach.
Najliczniejszą grupą kręgowców są ptaki. Ze względu na
bogactwo awifauny, Łężczok znalazł się na liście ostoi ptaków
w Polsce. Na tym terenie obserwowanych było 211 gatunków ptaków,
w tym 121 lęgowych i prawdopodobnie lęgowych. Znaczną część
rezerwatu zajmują stawy, stąd gnieździ się tutaj wiele gatunków
ptaków wodnych. W okresie lęgowym można zobaczyć m.in.: perkoza
dwuczubego, zausznika, bąka, bączka, gęgawę oraz kaczki - krakwę,
cyrankę, płaskonosa, hełmiatkę, głowienkę i czernicę.
Rezerwat jest obecnie jednym z trzech miejsc regularnego
gniazdowania hełmiatki w kraju. W sezonie lęgowym była tu
obserwowana, zanikająca w kraju, kaczka podgorzałka. W ostatnich
latach obszar ten spełnia szczególnie ważną rolę podczas
przelotu gęsi zbożowych i białoczelnych, które znajdują tutaj
dogodne miejsca do żerowania na pobliskich polach i odpoczynku na
stawach. Ponadto stawy są ważną bazą żerowiskową dla pary
bielików. W strarodrzewiach rezerwatu licznie gniazduje strumieniówka
i muchołówka białoszyja, gnieździ się też bocian czarny.
Podczas przelotów zaobserwowano w rezerwacie tak rzadkie w Polsce
gatunki, jak: czapla purpurowa, czapla modronosa, warzęcha,
bernikla białolica, bernikla rdzawoszyja, kaniuk (jedyne
stwierdzenie w Polsce), orzełek, szablodziób i rybitwa białowąsa.
Fauna ssaków reprezentowana jest m.in. przez: tchórza, lisa,
kunę domową, łasicę łaskę, borsuka, sarnę, dzika.
Przedstawicielem ssaków owadożernych jest ryjówka aksamitna.
Interesującą grupą ssaków związanych z rezerwatem są
nietoperze. W rezerwacie wykazano 10 gatunków tych zwierząt,
spośród 22 stwierdzonych w kraju. Są to: nocek duży, nocek
Natterera, nocek wąsatek, nocek Brandta, nocek rudy, karlik
malutki, karlik większy, borowiec wielki, borowiaczek i gacek
brunatny. Na uwagę zasługuje duży udział borowiaczka w
chiropterofaunie rezerwatu, gatunku narażonego w Polsce na wyginięcie
(kategoria VU w Polskiej
czerwonej księdze zwierząt).
Tak duża różnorodność gatunków roślin i zwierząt występujących
w rezerwacie Łężczok powoduje, iż obiekt ten należy do
najcenniejszych przyrodniczo obszarów w województwie śląskim i
wymaga ochrony.
Materiał strony opracowano 15 marca 2004 roku.
Autor opracowania: A. Henel. |