| Na terenie parku znajdują się liczne
formy krasowe, z których na szczególną uwagę zasługują
jaskinie. Największą z nich jest jaskinia Szachownica, objęta
ochroną jako rezerwat przyrody Szachownica. Stanowi ona
osobliwość geologiczną ze względu na swoją genezę, odmienną
od pozostałych jaskiń polskiej Jury - powstała w wyniku rozmycia
wapiennego wzgórza przez wody topniejącego lodowca. Szachownica
jest drugim, co do wielkości zimowiskiem nietoperzy w Polsce.
Corocznie hibernuje tu ponad 1 000 nietoperzy, w tym
przedstawiciele najrzadszych w Polsce gatunków - nocka Bechsteina i
nocka łydkowłosego. Jest to najcenniejszy obiekt w śląskiej części
Załęczańskiego Parku Krajobrazowego.
Roślinność parku jest bardzo zróżnicowana. Z ostańcami
wapiennymi związane jest występowanie muraw kserotermicznych oraz
rzadko spotykanego zbiorowiska murawy naskalnej z kostrzewą bladą.
Osobliwością tego terenu są także duże powierzchnie zarośli jałowcowych,
rozwijających się na siedliskach suchych i piaszczystych. W
dolinie Warty występują łąki świeże i wilgotne oraz roślinność
wodna, szuwarowa i bagienna. Lasy Załęczańskiego Parku
Krajobrazowego są silnie zniekształcone. Przeważają
antropogeniczne monokultury sosnowe. Niewielkie fragmenty
naturalnych lasów - świetlista i kwaśna dąbrowa, bór bagienny,
ols, łęg jesionowo-olszowy, kwaśna buczyna i grąd - zachowały
się w południowej części parku.
Lasy parku i dolina Warty są również ostoją ptaków. Gnieżdżą
się tu m.in.: bocian czarny, trzmielojad, kobuz, pustułka,
krogulec, zimorodek i remiz. Wśród ssaków spotyka się m.in.:
ryjówkę malutką, chomika, bobra, wydrę i kilkanaście gatunków
nietoperzy.
Materiał strony opracowano 15 marca 2004 roku.
Autor opracowania: R. Bula, A. Wower. |
)
